Trakya Üniversitesi Tıp Fakültesi Halk Sağlığı Anabilim Dalı Başkanı Prof. Dr. Faruk Yorulmaz, yetişkinlerde iş stresi ve eşle ilişkilerden kaynaklanan stresin, tırnak yemeyi artırdığını söyledi..
Prof. Dr. Yorulmaz, yaptığı açıklamada, tırnak yeme alışkanlığının çocuklarda daha sık olmakla birlikte büyüklerde de rastlanan ciddi bir sorun olduğunu bildirdi.
Bu alışkanlığın çoğunlukla 3 yaş civarında başladığını ifade eden Yorulmaz, ''Tırnak yeme alışkanlığı küçük çocukların üçte birinde görülürken, ergenlik çağındaki çocukların yarısında görülür ve yaş ilerledikçe azalmakla birlikte yetişkinlikte de sürebilmektedir.
Çocukluk döneminde kardeş kıskançlığı, ailede yaşanan sorunlar ve şiddet gibi pek çok olay tırnak yemeyi başlatabilir ve artırabilir'' dedi. Yetişkinlerde iş stresi ve eşle ilişkilerden kaynaklanan stresin tırnak yemeyi artırdığını vurgulayan Yorulmaz, şunları kaydetti: ''Tırnak yiyen kişi genellikle içinde bir huzursuzluk, gerginlik, kıskançlık duygusu taşımakta ve duygularını tırnak yiyerek dışa vurmaktadır. Aşırı baskıcı ana-baba veya sert bir öğretmenin etkisinde kalan çocuklarda daha sıktır. Sorunların daha fazla olduğu zamanlarda tırnak yeme de artar, sorunlar azaldıkça azalır. Tırnak yiyenlerde uyku bozukluğuna da daha sık rastlanmaktadır.
Bu durum pek çok sıkıntıya yol açar. Örneğin, okul veya iş hayatında, tırnağını yediğini gizlemeye çalışan, ancak vazgeçemediği için gerginlik yaşayan pek çok insan vardır. Bu durum kişide gerilim, suçluluk ve öfke duygularına yol açabilir. Bu durum kötü bir görüntü yaratmasının yanı sıra pek çok sağlık problemine de neden olabilir.''

TIRNAK YEMENİN NEDEN OLDUĞU HASTALIKLAR

Yorulmaz, kişinin tırnağı son kısma kadar yiyebildiğini ve böylece tırnak etinin şiş ve iltihaplı bir görünüm alabildiğini belirterek, şöyle dedi:
''Özellikle el temizliği iyi olmayan kişilerde tuvalet sonrası el yıkama yeterli olmadığından tırnak yeme ile parazitler de ağza bulaştırılabilir. Parazit bulaştığında genellikle evdeki diğer kişilere de geçtiğinden tüm aile tedavi almak zorunda kalabilir.'' Tırnak yiyenlerde kalp kapakçıklarını tutan mikrobik hastalıklar, ağız, boğaz, bademcik enfeksiyonları, diş eti, sindirim yolu enfeksiyonları da görülebildiğini bildiren Yorulmaz, araştırmaların tırnak yiyen çocukların diğer çocuklara göre daha çok hastalandığını, okul devamsızlığı yaptığını gösterdiğini söyledi.

ÇÖZÜM

Prof. Dr. Yorulmaz, ailelerin bu sorun için başvurduğu yanlış yöntemlerin davranışın daha fazla pekişmesine yol açabildiğini bildirdi. Çözümün zaman alacağını, bu nedenle anne babaların sabırlı ve anlayışlı olması gerektiğini vurgulayan Prof. Dr. Yorulmaz, cezalandırmak, bağırmak, sert davranmak ya da alay etmenin sorunu çözemeyeceğini belirtti.
Çocuğun ne zaman tırnağını yediği, gerginlik ve uyumsuzluk nedenlerinin araştırılması ve bunları çözümlenmeye çalışılması gerektiğini ifade eden Yorulmaz, ''Çocukların kaygı, korku verici televizyon filmleri izlemeleri, bu tür bilgisayar oyunları oynamaları yasaklanmalıdır. Tırnak yiyen çocuklara gece yatarken hafif eldivenler giydirmek yararlı olabilir'' diye konuştu.
Yorulmaz, yanlış uygulamaların çocuğun bu alışkanlıktan vazgeçmesini sağlamadığı gibi bazen alışkanlığın daha da kökleşmesine neden olabileceğini belirterek, tüm bunlara rağmen sorun devam ediyorsa mutlaka bir hekime başvurmak gerektiğini kaydetti.

Genellikle 3-4 yaşlarında başlayan tırmak yeme alışkanlığı, duygusal bir sorundur. Özellikle aileleri tarafından azarlanan çocuklarda bu alışkanlığa daha sık rastlanır.

turkforumuz.biz'den alınmıştır
Tırnak yeme alışkanlığı sıklıkla çocuklarda görülmesine rağmen yetişkinlerde de görülen bir davranış. 3-4 yaşlarında başlayan bu alışkanlık aynı zamanda öğrenilmiş bir davranıştır. Ailesinde tırnak yeme davranışı olan bir çocuk bunu kopyalayabilir. Tırnak yemenin diğer nedenlerini ise şöyle sıralanabilir:


* Ev ortamındaki aşırı baskıcı tutumlar ve kuralcı yapı
* Çocuğun azarlanması, toplum içinde aşağılanması
* Çocuğun yaşına uygun sorumluluk verilmemesi (mesela odasını toplaması, kahvaltıyı hazırlaması, gibi basit ev işleri)
* Kardeşler arasında taraf tutma
Ana-baba ilgisizliği, y
* Önceden yaşanmış korkular
turkforumuz.biz'den alınmıştır
Çocukta gerginlik ve huzursuzluk oluşturan nedenlerin titizlikle araştırılmasını öneren uzmanlar, sonuçta tırnak yemenin duygusal bir sorun olduğunun altını çizdiler. Azarlamak, korkutmak, başkalarını örnek göstermek veya çocuğu tehdit etmek sorunu çözmeyeceği gibi, daha da ağırlaştıracaktır. Onları, korku ve kaygı oluşturabilecek film, video ibi faaliyetlerden uzak tutmak gerekir. Ebeveynler cocuklarının önünde asla kavga etmemelidirler. Ederlerse bile bu bir alışkanlık haline gelmemeli anlaşmazlık nedenleri çocuga uygun bir dille açıklanmalıdır. Sorun uzun sürerse bir uzmanla yüzyüze görüşülmeli. Çocuklar yeni ortamlara ve yeni kişilere uyum göstermekte zorluk çekmezler. Ve çocuklarda bazı davranış biçimlerinin soruna dönüşmesine neden olan yetişkinlerdir.



Çocuğunuzun tırnağını yemesi hiç hafife alınacak bir sorun değil. Uzmanlar bu hareketin altında yatan nedenlerin araştırılması gerektiğini vurguluyorlar.


Sebepleri araştırılmalı
turkforumuz.biz'den alınmıştır
Üzüntü, gerilim, kaygı, öfke, korku, güvensizlik gibi duygular ve aile içi iletişim sorunlarının tırnak yeme davranışına neden olduğunu dile getiren uzmanlar,sorunun çocukluk ve ergenlikte sık karşılaşılan bir durum olduğunu söyledi.

Kendi başınıza önlem almayın

Anne-babalara, uzun süren tırnak yeme davranışıyla karşılaştıklarında, bunun altında yatan psikolojik faktörlerin neler olabileceğini öğrenmek ve gerekli önlemleri alabilmek için bir psikologdan yardım almaları önerildi. Ayrıca, ailelerin kendi başlarına alacakları biber, oje vb. maddeler sürme; çocuğun parmaklarına boya, uhu vb. maddeler sürme; elleri bağlama; ceza verme; aşağılayıcı, suçlayıcı veya engelleyici ifadeler kullanma yöntemlerinin sağlıksız,
davranışı pekiştirici olduğu kaydedildi.

Bunlara dikkat!
turkforumuz.biz'den alınmıştır
- Çocuğu azarlamak, korkutmak, ceza vermek gibi zorlayıcı yöntemlerin uygulanması yararlı olmamaktadır. Hatta kimi zaman daha ağır duygusal problemlerin çıkmasına neden olabilir.

- Çocukları korku kaygı yaratacak durumlardan uzak tutmak gerekir. Küçük çocukların kaygı korku verici televizyon filmlerini izlemeleri, kavgalı olaylarda bulunmaları çocuğu heyecanlandıracağı için sakıncalıdır.

- Tırnak yiyen çocuklara geceleri yatarken eski hafif eldivenleri giydirmek. Çocuk gece tırnaklarını yemek veya ısırmak istediğinde hatırlatıcı olması bakımından yararlı olabilir.

- Parmak ve tırnağa acı fakat zararsız bir sıvı sürülebilir. Bu hem hatırlatıcı ve hem de tırnağını ağzına götürdüğü zaman acı ile birleştiğinde terk etmeye yardımcı olabilir.

- Çocukların ilgisi başka yöne çekilebilir. Sinema, televizyon izlerken veya radyo dinlerken onun ağzını çiğneyecek bir şeyle meşgul etmek tırnak yemenin ve ısırmanın yerine gelecek bir etkinlik olabilir.

- Çocukları ara sıra başarılarından dolayı ödüllendirme bazı durumlarda yarar sağlayabilir. Ancak bunun kısıtlı ve uygun şekilde kullanılması gerekir. Aksi takdirde çocuk yeni ödüller almak için bunu kullanabilir.

- Tırnak derin kesilebilir. Çocuğun kendi tırnak bakımıyla uğraşması da yararlı olabilir. Bunun içinde çocuğa manikür ve pedikür malzemeleri alınabilir.

- Son söz ve bir önlem olarak tırnak yemenin ve ısırmanın çok kötü bir alışkanlık olmadığı ve bunu isteyenlerin kolaylıkla terk edebilecekleri çocuklara anlatılmalıdır. turkforumuz.biz'den alınmıştır

- Çocuk buna inandırıldığı zaman bu alışkanlıktan vazgeçmek için çaba gösterecektir; çünkü dış etkenler çocuğun bu alışkanlıktan vazgeçmesine fazla etkili olmamakla bazı hallerde alışkanlığın kökleşmesine ve başkalarını kızdırmak ve huzursuz etmek için bir araç olarak kullanılmasına neden olmaktadır.

Tırnak yemek bazen çocuğun duygusal bir problemin dışa yansıması olabilir.

Tırnak yeme kız erkek ayrımı yapmayan bir sorun… Bu davranışın altında yatan ne gibi sebepler olabilir, hangi duygusal sorunların dışa vurumudur? Tırnak yemenin nedenleri arasında hangi varsayımları zikredebiliriz? Tedavisi nasıldır gibi konuları Memory Center Nöropsikiyatri Merkezi'nden Uzman Çocuk Ergen Psikiyatristi Dr. Ahmet Çevikaslan'a sorduk.

Çevikaslan, "Tırnak yemenin her yaşta ve her iki cinste de görülebilen, zaman içinde de alışkanlığa dönüşebilen bir davranış bozukluğu olduğunu" belirtti. Dr. Ahmet Çevikaslan'a göre tırnak yeme anne babalar tarafından kötü bir alışkanlık olarak hafife alınıyor. Bu yaklaşımın yanlış olduğuna işaret eden Çevikaslan, "bazen altta yatan tıbbi veya duygusal bir problemin dışa vurumu da olabilmektedir" diyerek ebeveynleri dikkatli olmaya çağırdı.

Başlangıç zamanını sorduğumuz Dr. Ahmet Çevikaslan, 3-4 yaşlarından itibaren başlayabildiğini ve her yaşta görülebileceğini söyledi. "Farklı araştırmalara göre çocukların ve erişkinlerin dörtte birinde, ergenlerin ise hemen hemen yarısında tırnak yeme görüldüğünü" aktaran Çevikaslan tırnak yemenin erkeklerde daha fazla görüldüğünü belirtti.
Uzman Çocuk Ergen Psikiyatristi Dr. Ahmet Çevikaslan



"Tırnak yeme davranışının nedenleri konusunda birçok varsayım öne sürülmüştür. Çeşitli tıbbi hastalıklar sonucu ortaya çıkabilir. Çevresel kaynaklardan öğrenme sonucu çocukta tırnak yeme gelişebilir. Zaman içinde keskinleşen engellenemez bir alışkanlık şeklinde gözlenebilir. Çocuğun; çevresinin dikkatini çekme çabası sonucu, sosyopatiler nedeniyle, özgüven eksikliği sonucu, çocuğun kendi davranışlarının farkında olamaması sonucunda da görülebilir" diyen Dr. Ahmet Çevikaslan tırnak yemenin Obsesif Kompülsif Bozukluk spektrumundaki hastalıklarla akrabalığının ileri sürülmekte olduğunu dile getirdi. Tırnak yemenin takıntı haline geldiği bir boyutun da varlığını dikkate almak gerektiğine işaret etti.

Çocuk ergen psikiyatri uzmanı Ahmet Çevikaslan'a göre, tırnak yemenin en sık nedeni kaygı yüksekliği… İç gerginliğini azaltamayan çocukların tırnak yeme davranışına sık olarak başvurduğuna klinik çalışmalarında sık rastladıklarını aktaran Çevikaslan, biz klinisyenlerin tırnak yemenin bir anlamda stres azaltıcı bir eylem olduğu iyi biliriz diyor. Psikanalitik görüşün tırnak çocukluktaki oral döneme takılmanın işareti olduğunu ileri sürdüğü bilgisini de paylaşan Çevikaslan, tırnak yemenin yoğunlaşması çocuğu birçok riskle karşı karşıya bıraktığını vurguladı.

Tırnak yemenin aşırı olduğu durumlarda çocuğun parmaklarını kullanarak yaptığı yazma vb eylemlerini yavaşlatabildiğinin görüldüğünü, çocuğun sosyal ortamlarda tırnak yemesini saklama çabası yaşadığı ve bunun gerginliği daha da arttırdığının bilindiğini söyledi.

Dr. Çevikaslan; sürekli olarak elin ağzında olması ağız bölgesi ile dış ortam arasında mikrop taşınmasını arttırır, ağız bölgesinde enfeksiyon kaynağı olabilir diyerek başka bir noktaya dikkat çekti. Tırnak kenarlarının sürekli kemirme yoluyla travmatize edildiğinde tırnak kenarındaki cilt yapısını bozabildiğini, kanama dahi yapabildiğini gördüklerini söyledi.

Çevikaslan şunları söyledi: Diş yapısında bozulmalar, ağız mukozası iltihapları görülebilir. Sürekli olarak tahriş olan tırnak yapısı bozulur, üstelik tırnak yiyenlerde tırnaklar daha hızlı uzar, yani hasta bir kısır döngüye girer. Son aylarda tırnak yeme davranışının kurşun zehirlenmesinde de payı olabileceği yönünde varsayımlar ileri sürülmüştür.

Tedavi konusunda neler yapıldığını sorduğumuz Dr. Çevikaslan; tırnak yeme tedavisinde çeşitli yöntemlerin olduğunu belirterek şu görüşlere yer verdi: En sık başvurulan yöntemler davranışçı terapilerdir. Tırnak bölgesine çeşitli caydırıcı maddeler sürmek veya anımsatıcı işaretler koymak, ara sıra anne babalarca denenen bir yöntemdir. Tırnak yeme davranışı anında dikkat çeldirici uyaranlarla çocuğun farkındalığını arttırmak veya ödüllendirmeye yönelik yazılı kayıtlar tutmak da yararlı olabilir. Tırnak yeme davranışını daha kabul edilebilir davranışlarla değiştirmek de denenmektedir. Klinik tablonun ciddiyetine bağlı olarak çeşitli ilaçlar da denenmektedir.

Çocuk ergen psikiyatrisi uzmanı Dr. Ahmet Çevikaslan şunları sözlerine ekledi: En fazla yarar sağlayacak yaklaşım tedavinin her hasta için ayrı planlanması, adım adım çalışılmasıdır. Altta yatan klinik tabloya bağlı olarak davranış değiştirme yöntemleri, stresle başa çıkma eğitimi, gevşeme egzersizleri, gereğinde ilaç tedavileri olmalıdır.